آخرین فرصت نجات سفره کارگران | جلسه فردا سرنوشت حقوق ۱۴۰۵ را تعیین میکند
فردا، دور سوم مذاکرات سرنوشتساز برای تعیین دستمزد سال آینده کارگران آغاز میشود. در حالی که شکاف عمیق بین آمارهای رسمی و واقعیتهای بازار، مذاکرات را به بنبست کشانده، اکنون نوسانات ارزی نیز فشار بیسابقهای بر معیشت جامعه کارگری وارد کرده است.
بر اساس برنامهریزیهای اعلامشده، روز دوشنبه، ۶ بهمن ماه، سومین نشست کمیته مزد در ساختمان وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی برگزار خواهد شد. در این جلسه حیاتی، نمایندگان سهجانبه کارگران، کارفرمایان و دولت گرد هم خواهند آمد تا در خصوص یکی از چالشبرانگیزترین موضوعات اقتصادی سال آینده، یعنی تعیین رقم نهایی دستمزد ۱۴۰۵، گفتوگو کنند. خروجی این جلسه میتواند نقشهراه اولیه برای مشخصشدن هزینه «سبد حداقلهای زندگی کارگران» باشد.
مبنا و چارچوب قانونی این مذاکرات بر اساس ماده ۴۱ قانون کار تعیین شده است. بر این اساس، نرخ تورم و هزینه سبد معیشت خانوار، دو ستون اصلی و تعیینکننده در محاسبه نرخ جدید دستمزد محسوب میشوند. عددی که در کمیته مزد به عنوان هزینه زندگی نهایی میشود، مستقیماً به صحن شورای عالی کار ارسال خواهد شد تا مبنای چانهزنی نهایی برای حقوق سال آینده قرار گیرد. با این وجود، تاکنون به دلیل اختلاف دیدگاههای عمیق میان طرفین، نرخ این سبد در جلسات سهجانبه نهایی نشده است.
برگزاری این جلسه در شرایطی صورت میپذیرد که سایه سنگین نوسانات بازار ارز و تلاطم قیمت دلار، موج جدیدی از گرانی در کالاهای اساسی را رقم زده است. بسیاری از کارشناسان بر این باورند که جهشهای ارزی به طور مستقیم قدرت خرید جامعه کارگری را هدف قرار داده و فاصله میان درآمد و هزینههای زندگی را به شکافی غیرقابل جبران تبدیل کرده است.
نمایندگان کارگری با دست پر از آمارهای تورمی روزآمد وارد جلسه فردا خواهند شد. مطالبه اصلی آنان صرفاً یک افزایش عددی بر روی کاغذ نیست، بلکه «ترمیم قدرت خرید از دست رفته» در سالهای اخیر است. با توجه به افزایش سرسامآور قیمت اقلام اصلی تشکیلدهنده سفره خانوار، جامعه کارگری به دنبال آن است که با واقعیسازی نرخ سبد معیشت، تضمینی برای حفظ حداقل معیشت خود در سال ۱۴۰۵ به دست آورد تا بیش از این در برابر تکانههای اقتصادی آسیبپذیر نباشد.
اکنون پرسش اصلی این است: در رقابت سخت بین آمارهای رسمی دولتی و واقعیتهای میدانی بازار، آیا کمیته مزد در جلسه فردا میتواند بر سر عددی که ضامن بقای معیشتی میلیونها کارگر و خانوادههای آنان باشد، به توافقی تاریخی دست یابد یا خیر؟