جزیره شیطانی اپستین؛ از نام مخفی «بعل» تا مرامنامه بیعت با شیطان / قربانی کردن کودکان برای خدای کنعانی؟
پرونده جفری اپستین اینبار نه به خاطر روسپیگری و نه به دلیل ارتباطات سیاسی، که به خاطر یک نام عجیب داغ شد: «بعل». حساب بانکی مخفی این میلیاردر آمریکایی به نام خدای کنعانیان باز شده بود؛ همان ایزدی که هزاران سال پیش کودکان برایش قربانی میکردند. حالا شبکههای اجتماعی پر شده از اسنادی که ادعا میکنند جزیره اپستین محلی برای بیعت با شیطان بوده است.
پرونده جنجالی جفری اپستین که سالهاست افکار عمومی را درگیر خود کرده، اینبار با ابعادی تکاندهندهتر و عجیبتر بازگشته است. در حالی که برخی تلاش میکنند این ماجرا را به انتخابات آمریکا و دونالد ترامپ گره بزنند، گروهی دیگر بر جنبههای فرهنگی، اخلاقی و حتی دینی آن دست گذاشتهاند.
بعل؛ خدای شروری که از کنعان به جزیره اپستین رسید
بعل که بود؟ خدای کنعانیان و فنیقیها با چهره بز و بدن انسان. پس از گسترش ادیان ابراهیمی، این ایزد بتپرستان به نماد شرارت و بزرگترین دشمن خدای یگانه تبدیل شد. بتپرستان کنعان برای جلب رضایت او، کودکان را قربانی میکردند.
مورخان نقل کردهاند که سامری، همان کسی که بنیاسرائیل را پس از حضرت موسی به گوسالهپرستی کشاند، در حقیقت آنها را به پرستش بعل دعوت کرد. در قرون وسطی و رنسانس نیز افسانههای بسیاری از کودککشی جادوگران یهودی در اروپا نقل شده؛ افسانههایی که مرز میان واقعیت و خرافه را مبهم کردهاند.
حساب بانکی به نام بعل؛ اتفاقی یا طراحی شده؟
وقتی افشاگران پرونده اپستین به یکی از حسابهای بانکی مخفی او رسیدند، نام عجیبی روی آن خودنمایی میکرد: «بعل». منتقدان میگویند این صرفاً یک علاقه شخصی یا انتخاب تصادفی نبوده، بلکه بخشی از یک پازل بزرگتر و ترسناکتر است.
گروهی از کاربران شبکههای اجتماعی مرامنامهای را منتشر کردهاند که ادعا میکند یکی از شروط اصلی حضور در جزیره اپستین، «بیعت با شیطان» بوده است. این سند ناآشنا نیست؛ روایت فاوست که روح خود را بیست سال به شیطان فروخت، اینبار در جزیرهای کارائیبی با قربانیان کودک بازتولید شده است.
بازی بزرگ؛ جدال دیرینه بعل و الوهیم
برخی تحلیلگران این ماجرا را بسیار عمیقتر از یک رسوایی جنسی ساده میدانند. به باور آنها، نبرد تاریخی خدا و شیطان که در عصر ابراهیم به جدال «بعل» و «الوهیم» تبدیل شد و در روزگار موسی به جنگ «موسی» و «سامری» انجامید، حالا در قرن بیست و یکم در جزیرهای خصوصی در کارائیب ادامه پیدا کرده است.
آنچه در جزیره اپستین رخ داده، بیش از هر چیز شکلی از «بعلپرستی مدرن» است. بعل امروز دیگر یک ایزد کنعانی نیست؛ او سبک زندگی سرمایهداران افسارگسیختهای شده که میخواهند خود را از هر قید و بند اخلاقی، دینی و انسانی رها کنند.
داستان حضرت الیاس و کاهنان بعل روایت میکند که این کاهنان همواره در حال ترویج زندگی لذتگرایانه و بیقید و شرط در برابر شریعت موسی بودند. حالا هزاران سال بعد، همان روایت در جزیرهای مخوف با حضور قدرتمندترین مردان جهان تکرار شده است.
هشدار یا توهم توطئه؟
در این میان، گروهی دیگر این روایتها را توهمی توطئهآمیز میدانند و تأکید میکنند انتخاب نام بعل برای یک حساب بانکی میتواند صرفاً نشانه علاقه شخصی اپستین به تاریخ باستان یا حتی یک طنز سیاه باشد. با این حال، وقتی کودکان قربانی میشوند، مرز میان طنز و واقعیت دیگر چندان روشن نیست.
پرونده اپستین همچنان باز است؛ چه به عنوان یک رسوایی سیاسی، چه به عنوان یک انحراف اخلاقی، و چه به عنوان معمایی که شاید هرگز به طور کامل حل نشود.
