استیسی کیچ، بازیگر «فرار از زندان» در ۸۵ سالگی درگذشت

استیسی کیچ، بازیگر آمریکایی سینما، تلویزیون و تئاتر، روز سه‌شنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۵ در ۸۵ سالگی درگذشت. همسر او، مالگوشیا توماسی، با انتشار بیانیه‌ای خبر درگذشت این هنرمند را تأیید کرد و گفت او پس از تحمل یک دوره بیماری قلبی و نارسایی قلبی در خانه خانوادگی‌شان در شهر ماگدالنکا لهستان از دنیا رفته است.

به گزارش شرق، کیچ بیش از همه به‌خاطر ایفای نقش کارآگاه خصوصی مایک همر در مجموعه‌های تلویزیونی شناخته می‌شد؛ با این حال، کارنامه هنری او به این نقش محدود نبود و چندین دهه فعالیت در سینما، تلویزیون و تئاتر را در بر می‌گرفت.

همسر او در بیانیه‌ای درباره درگذشتش گفت که کیچ نه‌تنها بازیگری شناخته‌شده و محبوب برای مخاطبان سراسر جهان بود، بلکه همسر و همراه زندگی‌اش و قلب خانواده نیز محسوب می‌شد.

از مایک همر تا نقش‌آفرینی در سریال فرار از زندان

بسیاری از مخاطبان تلویزیون استیسی کیچ را با نقش مایک همر، کارآگاه خصوصی سرسختی که شخصیت آن را میکی اسپیلین خلق کرده بود، به یاد می‌آورند. کیچ سال‌ها این شخصیت را در تلویزیون بازی کرد و این نقش به یکی از ماندگارترین بخش‌های کارنامه هنری او تبدیل شد.

او برای مخاطبان نسل جدیدتر نیز با بازی در سریال «فرار از زندان» (Prison Break) چهره‌ای آشنا بود. کیچ در این مجموعه که از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۷ پخش شد، نقش هنری پوپ، رئیس زندان فاکس ریور را ایفا کرد.

نکته جالب درباره این بازیگر آن است که پیش از حضور در «فرار از زندان»، خودش تجربه زندانی شدن را داشت. کیچ در سال ۱۹۸۴، زمانی که مشغول بازی در مجموعه «مایک همر» بود، در فرودگاه هیترو لندن به اتهام تلاش برای قاچاق کوکائین در چمدانش بازداشت شد.

او به ۹ ماه زندان محکوم شد، اما پس از گذراندن شش ماه آزاد شد. کیچ سال‌ها بعد در کتاب خاطرات خود با عنوان «همه‌چیز در مجموع: زندگی یک بازیگر روی صحنه و بیرون از آن» به این دوره از زندگی‌اش پرداخت.

او در مصاحبه‌ای گفته بود برای ایفای نقش رئیس زندان در سریال «فرار از زندان»، شخصیت خود را تا حدی بر اساس رئیس زندانی طراحی کرده که در دوران محکومیتش در انگلستان با او آشنا شده بود. به گفته کیچ، آن زندانبان فردی دلسوز بود و تلاش می‌کرد به زندانیان برای بازگشت به زندگی عادی کمک کند.

کارنامه سینمایی و تئاتری استیسی کیچ

استیسی کیچ در طول فعالیت حرفه‌ای خود در آثار سینمایی و تلویزیونی متعددی حضور داشت. از جمله فیلم‌های شناخته‌شده او می‌توان به «شهر چاق» (Fat City)، «تاریخ مجهول آمریکا» (American History X)، «میراث بورن» (The Bourne Legacy) و «نبراسکا» (Nebraska) اشاره کرد.

او همچنین برای بازی در نقش ارنست همینگوی در یک مینی‌سریال تلویزیونی، جایزه گلدن گلوب دریافت کرد. آخرین حضور سینمایی او نیز در فیلم «جی کلی» (Jay Kelly) بود که در آن نقش پدر شخصیت جورج کلونی را بازی کرد.

فعالیت کیچ به سینما و تلویزیون محدود نبود. او از بازیگران شناخته‌شده تئاتر آمریکا به شمار می‌رفت و در آثار ویلیام شکسپیر نیز نقش‌های مهمی بر عهده داشت. از جمله نقش‌های صحنه‌ای او می‌توان به هملت، ریچارد سوم و شاه لیر اشاره کرد.

کیچ در تابستان ۱۹۶۳ در جشنواره شکسپیر اورگن حضور داشت و نقش‌هایی مانند هنری پنجم، مرکوشیو و لرد برون را بازی کرد. او سپس در مدرسه درام ییل تحصیل کرد و مدتی نیز به‌عنوان بورسیه فولبرایت در آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی لندن آموزش دید.

زندگی شخصی و خانواده استیسی کیچ

استیسی کیچ چهار بار ازدواج کرد. همسر او، مالگوشیا توماسی، که در جریان مجموعه «مایک همر» با او آشنا شده بود، تا زمان درگذشتش در کنارش بود.

این بازیگر دو فرزند به نام‌های شانون و کارولینا داشت. او در سال ۲۰۱۷ نیز هنگام اجرای یک نمایش در شیکاگو دچار حمله قلبی شده بود.

درگذشت استیسی کیچ در ۸۵ سالگی به فعالیت هنری چند دهه‌ای بازیگری پایان داد که از تئاتر کلاسیک شکسپیر تا آثار سینمایی و مجموعه‌های تلویزیونی پرمخاطب را در کارنامه خود داشت.