آنتونیو آدان: استقلال رئال مادرید ایران است
دروازهبان کهنهکار اسپانیایی، پس از تجربه در تیمهای بزرگ اروپایی، حالا در ایران و در جمع استقلالیها، چالش تازهای را آغاز کرده است. آدان از روزهای بدون تیم، غافلگیریهای ایران و زندگی روزمره خود میگوید.
آنتونیو آدان، متولد ۱۹۸۷ در مادرید، دروازهبانی است که مسیر حرفهایاش از سایه بزرگانی چون ایکر کاسیاس و یان اوبلاک گذشت. او جنگهای داخلی رختکن مادریدیها در دوران مورینیو را تجربه کرد، در تیم بحرانزده بتیس به ثبات رسید، در اسپورتینگ پرتغال درخشید و پس از یک فصل بدون تیم، تصمیم گرفت در ۳۸ سالگی راهی استقلال ایران شود.
با خنده به الموندو میگوید: «چهار ماه طول کشید تا نام همه همتیمیهایم را یاد بگیرم.»
چگونه پیشنهاد استقلال به سراغ او آمد؟
آدان توضیح میدهد: «مدتی پیش یک پیشنهاد اولیه وجود داشت اما من به دلیل پیشداوریهایی که در اروپا نسبت به این کشورها داریم و در حال مذاکره برای فرصتهای دیگر، پاسخ منفی دادم. امسال دوباره این فرصت پیش آمد. سرمربی تیم، ساپینتو، من را میشناسد؛ بازی در یکی از بزرگترین تیمهای آسیا و تلاش برای کسب عناوین، همیشه هدف حرفهای من بوده است. وقتی به اینجا آمدم، غافلگیر شدم. همه چیز بهتر از آن چیزی است که تصور میکردم.»
پیش از استقلال، آدان چهار ماه در یک باشگاه عربستانی تمرین کرد اما آنها نتوانستند نام او را ثبت کنند. با تماس استقلال، شرایط به کلی تغییر کرد. او میگوید: «استقلال رئال مادریدِ ایران است. پس از دیدن سازماندهی و امکانات آنها، ترسهای اولیهام ناپدید شد.»
در رختکن استقلال، آدان با هشت بازیکن خارجی دیگر بازی میکند و ارتباط با همتیمیها بیشتر با انگلیسی دستوپا شکسته است. او میگوید: «منیر الحدادی که پیش از قرارداد با او صحبت کرده بود، محرم اسرار اصلی من است.»
او هشدار میدهد: «بازیکنان دیگر اسپانیایی از من پرسیدهاند که این کشور چگونه است و برخی علاقهمند به آمدن هستند.»
زندگی و خانواده در ایران
آدان میگوید: «مدت کوتاهی است که اینجا هستم و درک ذهنیت یک کشور دشوار است. اما زندگی کاملاً عادی و باز را میبینم؛ رستورانهای خوب، کافههای مدرن و فروشگاههای لوکس.»
خانواده او در مادرید هستند. پسر چهار سالهاش به مدرسه میرود و در ماه نوامبر حدود ۱۵ تا ۲۰ روز به ایران آمدند. او توضیح میدهد: «با تعطیلات ژانویه دوباره دور هم جمع میشویم. قرارداد فقط یک ساله بود و تغییر روتین زندگی پسرم و همسرم بیهوده به نظر میرسید.»
آدان که از یک سال بدون تیم بودن آمده است، درباره بازنشستگی میگوید: «ایدهام ادامه دادن به بازی است اما از بازنشستگی نمیترسم. همیشه فکر کردهام خودم تصمیم بگیرم چه زمانی و چگونه آن را کنار بگذارم. مسیر حرفهایام را با انتخاب باشگاهها طی کردهام، زیاد بازی کرده و موفق شدهام.»
لحظات و همتیمیهای فراموشنشدنی
شادترین لحظه حرفهای او، اولین بازیاش در رئال مادرید است: «من از نه سالگی وارد آکادمی شدم و تمام ردهها را گذراندم تا در باشگاه رویاهایم به میدان بروم.»
او درباره دوران حضور در کنار کاسیاس و مورینیو میگوید: «آن دوران درس بزرگی بود. همیشه سعی کردم مسئولیتها را به خودم نسبت دهم و چیزهای زیادی یاد گرفتم. کنار گذاشتن بهترین دروازهبان جهان برای یک جوان، تصمیمی بود که هیچ کس نمیتوانست با آن موافق باشد.»
آدان بهترین همتیمیهای خود را هم معرفی میکند: «ایکر کاسیاس دروازهبانی لحظههاست، اوبلاک نمایش واقعی است و بنزما جلوی دروازه مرگبار است، به اندازه رونالدو نازاریو.» او همچنین از گوتی و اوزیل یاد میکند و به کودکیاش اشاره دارد: «دستکشها به من اجازه دادند با ستارهها بازی کنم، در اسپانیا و پرتغال جام بگیرم و زندگیای داشته باشم که برای پسرم هم آرزو میکنم.»
آدان در پایان میگوید: «بازی نه فقط برای مسائل اقتصادی، بلکه برای هر آنچه ورزش به تو میآموزد، ارزشمند است.» آینده حرفهای او هنوز مشخص نیست، اما او با آرامش و تجربهای که از سختیها کسب کرده، به آن نگاه میکند.
