بیرانوند: کنعانی از من میترسید!
علیرضا بیرانوند در دیدار حساس تراکتور و پرسپولیس نه تنها دروازهبان تیمش بود، بلکه ستاره بیچون و چرای ضربات پنالتی شد. او حالا با اظهاراتی متفاوت و شنیدنی، راز موفقیت خود در آن مسابقه و شناخت ویژهاش از بازیکنان پرسپولیس را فاش کرده است.
علیرضا بیرانوند، دروازهبان شماره یک تراکتور، در جدالی که بسیاری آن را شبیه به یک فینال واقعی توصیف میکنند، توانست تیم سابقش، پرسپولیس، را از راه جام حذفی کنار بزند. برخلاف فصل گذشته که حواشی خبری او پررنگ بود، این بار بیرانوند در متن بازی و در نقش قهرمان تیمش، درخشید. پس از دریافت گلی که برخی آن را مشکوک و سهلانگارانه میدانستند، بیرانوند در ضربات پنالتی با مهار ضربات باکیچ، محمد عمری و حسین کنعانی، مسیر پیروزی تراکتور را هموار کرد.
باتجربهترین دروازهبان ملی ایران، درباره این مسابقه روایت جالبی ارائه داده است. او تاکید میکند که پیشبینی ضربات پنالتی و شناخت رفتار بازیکنان رقیب، نقش مهمی در موفقیتش داشته است. همبازی بودن سابق با پرسپولیسیها، به نظر او کمک کرده تا دست بازیکنان را بخواند.
در استودیوی آنتن، جایی که برای دریافت جایزه توپا حضور داشت، بیرانوند در پاسخ به این سوال که از نظر خودش کدام پنالتی زیباترین سیو بود، پنالتی کنعانی را انتخاب نکرد، اما نکته جالبی درباره ضربه کاپیتان پرسپولیس مطرح کرد:«پیشبینی جسورانه: من خودم یک انرژی برای این بازی داشتم و با بچهها هم که صحبت میکردم گفتم این بازی به پنالتی میرسد و حتی خود من پنالتی میزنم. میتوانید از بچهها بپرسید. اما گفتم ما این بازی را میبریم.»
او درباره لحظات تعیینکننده مسابقه ادامه داد:«بعد از اینکه دانیال پنالتی را خراب کرد، اگر ضربه باکیچ را نمیگرفتم اوضاع سخت میشد. میدانستم ضرب توپ خیلی خوبی دارد و بازیکنانی که ضرب توپ خوبی دارند، بیشتر به سمت راست گلر و سمت چپ خودشان میزنند. این را از قبل میدانستم و همان اتفاق افتاد.»
در پاسخ به این که بهترین پنالتی که گرفته کدام بود، بیرانوند پاسخ داد:«پنالتی عمری.»
او سپس درباره شناختش از بازیکنان پرسپولیس توضیح داد:«خیلیها میگفتند علیرضا بازیکنان پرسپولیس را میشناخت و این تاثیر داشت. علیپور و مرتضی را میدانستم چگونه ضربه میزنند. عمری را اخیراً همبازی نبودم، اما پنالتی او در ملوان را دیدم و آنالیز کردم.»
تمرکز بیرانوند بر آخرین پنالتیها هم قابل توجه بود:«حسین کنعانی مکث میکرد و ضربه را عوض میکرد. بعضی وقتها از کسی میترسد و شوت میزند، اما بغل پا نمیزند. شما اگر پنالتی دوم او را ببینید، من خیلی مکث کردم و منتظر شوت بودم، او فهمید و لحظه آخر تغییر داد. برای علیپور هم دایو بالا زدم و به هدف خود رسیدم. این لحظات فراموش نشدنی بود برای هواداران.»