تصمیم مرگ و زندگی برای اوسمار برای انقلاب در پرسپولیس

استحکام ساختار دفاعی پرسپولیس، پس از بازگشت تیم به نیم‌فصل دوم، دچار چالش جدی شده و این موضوع سرمربی تیم، اوسمار ویرا، را به بازنگری کامل در چینش بازیکنان واداشته است.

بررسی عملکرد خطوط دفاعی در فازهای مختلف فصل نشان می‌دهد که تیم ابتدا تحت هدایت وحید هاشمیان که بخش قابل توجهی از نیم‌فصل اول را رهبری کرد، به عنوان بهترین سد دفاعی لیگ شناخته می‌شد؛ این تیم در آن دوره تنها 7 بار دروازه‌اش باز شد. نکته قابل تأمل اینجاست که شیوه بازی هاشمیان بر استفاده از یک مهاجم نوک متمرکز بود، در حالی که رویکرد اصلی ویرا، بهره‌برداری همزمان از دو مهاجم تخصصی است؛ این تفاوت تاکتیکی، به‌طور مستقیم بر آرایش دفاعی تیم اثرگذار بوده است.

در 8 مسابقه‌ای که تحت نظارت هاشمیان برگزار شد، پرسپولیس 4 گل دریافت کرد. در تنها بازی تحت فرماندهی موقت کریم باقری مقابل تراکتور، تنها یک گل وارد دروازه شد. با این حال، تحت هدایت 6 بازی اوسمار ویرا، این تعداد به 7 گل افزایش یافت (که البته باید گل خورده در جام حذفی مقابل تراکتور را نیز لحاظ کرد). این روند نشان می‌دهد که ثبات دفاعی که در شش ماه اول فصل دستاورد تیم بود، اکنون در نیمه دوم فصل به طور کامل زیر سؤال رفته است و تیم از «بهترین خط دفاعی» به مجموعه‌ای آسیب‌پذیر تبدیل شده است.

مُشت اوسمار در اهواز باز شد؛ پیش به سوی ترکیب 3 دفاعه! 

ویرا که با ورود خریدهای جدید، دست بازتری برای پیاده‌سازی تیم ایده‌آل خود دارد و مشتاق استفاده همزمان از علی علیپور و ایگور سرگیف در خط حمله است تا تیم شمایلی تهاجمی‌تر پیدا کند، اکنون به اجبار به تغییر سیستم دفاعی فکر می‌کند. از ابتدای نیم‌فصل دوم، پرسپولیس در 3 بازی موفق به حفظ دروازه خود نشده و 6 گل دریافت کرده است؛ آمار تکان‌دهنده‌ای که شامل دریافت 2 گل از فجر، یک گل از سپاهان و 3 گل در آخرین رویارویی با فولاد می‌شود.

پس از دریافت گل اول در نیمه نخست دیدار اخیر مقابل فولاد، سرمربی برزیلی دست به یک اقدام جسورانه زد. او با وجود حفظ زوج حسین ابرقویی‌نژاد و محمدحسین کنعانی‌زادگان، مرتضی پورعلی‌گنجی را نیز وارد زمین کرد تا برای لحظاتی شاهد حضور سه مدافع میانی تخصصی باشیم. اگرچه عملکرد سیستم دفاعی مقابل فولاد چندان منسجم نبود، اما این حرکت سیگنالی قوی از نیت اوسمار ویرا برای گذار از سیستم 4 دفاعه به آرایش 3 دفاعه مخابره کرد؛ گذاری که می‌تواند به عنوان یک تحول ساختاری بزرگ در تیم تلقی شود.

گشوده شدن مسیر برای تاکتیک دلخواه ویرا؛ سیگنال‌های جدید برای دنیل و فرزین 

سوابق مربیگری اوسمار در تیم بورایرم تایلند نشان می‌دهد که او سابقه موفقی با سیستم 2-5-3 داشته است. با وجود اینکه ساختار غالب پرسپولیس در سال‌های اخیر همواره بر پایه دفاع چهارنفره استوار بوده، به نظر می‌رسد ویرا قصد دارد این بار ریسک کرده و تصمیمی بزرگ در مورد سنگر دفاعی بگیرد. این تغییر به‌خصوص زمانی منطقی‌تر به نظر می‌رسد که بازیکنانی نظیر دنیل گِرا و فرزین معامله‌گری در فهرست تیم حضور دارند؛ این دو نفر بیشتر از آنکه مدافعان کناری سنتی باشند، می‌توانند در نقش وینگ‌بک‌های تهاجمی، نقش‌آفرینی مؤثری در سیستم سه‌دفاعه ایفا کنند.