غیبت اسرارآمیز روزبه چشمی در شب حساس استقلال/ آیا ساپینتو برای برگشت مهره‌‌ها را سوپرسیو کرد؟

پایان دیدار رفت استقلال در برابر نماینده اردن، با وجود حواشی داوری و مردود شدن دو گل، یک پرسش کلیدی را در ذهن جامعه رسانه‌ای و فنی پدید آورد: چرا روزبه چشمی، ستاره‌ای که کاملاً آماده به نظر می‌رسید، حتی یک دقیقه هم فرصت حضور در زمین را پیدا نکرد؟ حضور نام او در لیست ذخیره‌ها، نویدبخش یک تعویض احتمالی در میانه میدان بود، اما سرمربی پرتغالی آبی‌ها، ریکاردو ساپینتو، با نگاهی فراتر از ۹۰ دقیقه، از استفاده از این مهره کلیدی در بازی رفت صرف نظر کرد.

این تصمیم، که در نگاه اول شاید استفاده از ترکیب جوان خط هافبک (شامل زمانی و رزاقی‌نیا) را به دلیل جسارت زیاد جلوه می‌داد، نشان داد که ساپینتو دیدار رفت را تنها یک گام در یک مسیر دو مرحله‌ای می‌داند. در شرایطی که آبی‌ها در مقاطعی از بازی نیاز مبرمی به یک هافبک دفاعی باتجربه برای کنترل ضرباهنگ مسابقه داشتند، اصرار سرمربی بر حفظ نفرات جوان، نشان از یک برنامه‌ریزی بلندمدت‌تر داشت؛ برنامه‌ای که مرکز ثقل آن، بازی حیاتی در اردن است.

چشمی؛ ستونی با زمان‌بندی دقیق

روزبه چشمی، طی فصول اخیر، به عنوان لنگرگاه تیمی استقلال در فاز دفاعی و میانی شناخته شده است. توانایی او در پوشش چند پُست، سابقه بین‌المللی و نقشی که به عنوان رهبر در زمین ایفا می‌کند، او را به عنصری غیرقابل چشم‌پوشی در نبردهای بزرگ تبدیل کرده است. آمادگی کامل او در تمرینات پیش از بازی، این فرضیه را که غیبت وی ناشی از مشکل فیزیکی باشد، کاملاً منتفی ساخت.

اما تفاوت ظریف میان «توان تمرینی» و «شرایط مسابقه» در تورنمنت‌های پرفشار آسیایی، چیزی است که ساپینتو به خوبی درک می‌کند. سرمربی پرتغالی نخواست کاپیتان اول تیم را در معرض ریسک بازی اول قرار دهد، بلکه قصد دارد او را با ذخیره انرژی و آمادگی صددرصد برای نبرد برگشت که صعود به آن وابسته است، به زمین بفرستد؛ جایی که مدیریت بازی و تجربه حرف اول را می‌زند.

درس تلخ ماشاریپوف و مدیریت ریسک تاکتیکی

یکی از عواملی که موجب شد ساپینتو در قبال چشمی محافظه‌کار باشد، درس گرفتن از تجربه‌های گذشته است؛ به ویژه موردی مانند استفاده از جلال‌الدین ماشاریپوف در شرایطی که او به اوج آمادگی مسابقاتی نرسیده بود. آن تجربه تلخ به مربی ثابت کرد که استفاده از بازیکن «نیمه‌آماده» نه تنها سودی ندارد، بلکه می‌تواند توازن تاکتیکی تیم را بر هم زند.

ساپینتو نمی‌توانست ریسک مشابهی را برای بازیکنی به اهمیت چشمی تکرار کند. او به درستی تشخیص داد که حتی کاهش اندک آمادگی بدنی در پست هافبک دفاعی، می‌تواند در بازی برگشت، آن هم در ورزشگاه پرفشار اردن، استقلال را با هزینه‌های جبران‌ناپذیر مواجه سازد.

اردن؛ صحنه نمایش تجربه و رهبری

مصاف برگشت در اردن، بیش از آنکه نیازمند اجرای دقیق تاکتیک‌های جدید باشد، به مهارت‌های مدیریت بازی، حفظ آرامش تحت فشار و تکیه بر تجربه بازیکنان کهنه‌کار نیاز دارد. در چنین محیطی، حضور چشمی به عنوان یک رهبر میدانی، می‌تواند عاملی تعیین‌کننده باشد؛ بازیکنی که با هدایت خطوط، مانع از آشفتگی تیم تحت حملات حریف می‌شود. از این رو، «ذخیره» نگه داشتن او در بازی رفت، اکنون نه یک اقدام انفعالی، بلکه یک سرمایه‌گذاری استراتژیک برای کسب نتیجه حیاتی تعبیر می‌شود.

مدیریت منابع انسانی در مسیر آسیایی

نحوه عملکرد ساپینتو در این برهه از فصل، نشان‌دهنده یک رویکرد حرفه‌ای در مدیریت منابع انسانی تیم است. او به خوبی می‌داند که برای موفقیت در ادامه مسیر رقابت‌ها، تک‌تک مهره‌های اصلی باید در اوج حفظ شوند. غیبت چشمی در خانه، در چارچوب یک برنامه چیدمان کلی برای حفظ آمادگی‌ها در فشردگی مسابقات تفسیر می‌شود و استقلال با دست پرتری به اردن خواهد رفت.

انتظار هواداران: قضاوت نهایی در زمین حریف

هواداران استقلال که پس از پایان بازی رفت به دنبال پاسخ شفاف بودند، اکنون چشم به بازی برگشت دوخته‌اند تا «پاسخ عملی» این تصمیم را ببینند. اگر روزبه چشمی در اردن با رهبری خود، نقش محوری در صعود ایفا کند، تصمیم ساپینتو نه تنها توجیه خواهد شد، بلکه نشان از عمق درک فنی سرمربی خواهد داشت. این مسابقه، محک جدی برای اثبات این فرضیه است که «مدیریت ریسک هوشمندانه» می‌تواند استقلال را به هدف نهایی نزدیک کند.

جمع‌بندی نهایی 

تصمیم ساپینتو برای دور نگه داشتن روزبه چشمی از بازی رفت استقلال مقابل الحسین اردن، یک استراتژی محافظه‌کارانه و از پیش برنامه‌ریزی شده بود که بر اساس درس‌های تجربه قبلی و نیاز مبرم به رهبری چشمی در بازی برگشت شکل گرفت. این تاکتیک مدیریت منابع استقلال در مسیر صعود آسیایی است و همه نگاه‌ها اکنون به مسابقه حساس ۲۸ بهمن دوخته شده تا اثبات کند آیا این «سرمایه‌گذاری پنهان»، بلیت موفقیت آبی‌ها خواهد بود یا خیر.