راز پنهان جدایی ساپینتو از استقلال: چرا مربی جنجالی در دوره دوم، «آرام» بود؟
پایان کار ریکاردو ساپینتو در استقلال، گمانهزنیها درباره آمار و ارقام فنی را به اوج رسانده است.
فارغ از اینکه عملکرد فنی و نتایج به دست آمده توسط مربی پرتغالی را چگونه ارزیابی کنیم، دوره دوم حضور ریکاردو ساپینتو روی نیمکت استقلال، با یک تضاد رفتاری عمیق و غیرقابل انکار نسبت به دوره اولش همراه بود.
با اعلام رسمی پایان همکاری باشگاه استقلال با ساپینتو و آرزوی موفقیت برای او، اکنون کانون توجهات به سمت فرآیند انتخاب جانشین معطوف شده است. این تیم بزرگ همواره با حواشی متعدد همراه است و طبیعی است که تمرکز اصلی هواداران و کارشناسان بر روی نتایج تیم باشد. با این حال، یک دگردیسی بنیادین در رفتار این سرمربی در طول حضور دومش در ایران، نکتهای است که شایسته بررسی بیشتر است.
مرد پرتغالی در لیگ بیست و دوم (فصل ۱۴۰۱-۱۴۰۲) هدایت آبیپوشان را در لیگ برتر و جام حذفی بر عهده داشت؛ دورانی که رفتارهای او در کنار خطوط زمین به یک منبع دائمی حواشی تبدیل شده بود. این سبک رفتار، صرف نظر از اینکه او را حق به جانب بدانیم یا نه، منجر به صدور حکم محرومیت سنگین چهار ماهه برای ساپینتو شد که بخشی از آن در بازگشتش در فصل جاری، با اجبار به تماشای بازیها از روی سکوها سپری شد. در ابتدای فصل جاری نیز، بسیاری معتقد بودند که بازگرداندن مربی با سوابق انضباطی این مربی، یک قمار بزرگ برای باشگاه استقلال محسوب میشود.
حتی شنیده میشد که بیژن طاهری با این منطق به عنوان سرپرست تیم بازگشت تا به عنوان تنها فردی معرفی شود که پتانسیل مهار هیجانات ساپینتو را دارد. اما آنچه به وقوع پیوست، کاملاً متفاوت بود: در دوره دوم حضور مرد پرتغالی در ایران، هیچ فردی کوچکترین رفتار نامتعارف یا حاشیهسازی از او در کنار زمین در مسابقات یا تمرینات مشاهده نکرد. هر عاملی که پشت این تغییر رفتار نهفته باشد، انصاف حکم میکند که اذعان کنیم در این دوره دوم، شاهد یک دگرگونی چشمگیر در اعمال و منش ساپینتو در داخل و خارج از مستطیل سبز بودیم که نباید از آن غافل شد.
