درمان نوین سرطان: آزمایشهای موفقیتآمیز با استفاده از تخممرغ
محققان کانادایی با ترکیب دو روش علمی، راهی جدید برای شناسایی و آزمایش درمانهای شخصیسازیشده برای سرطان یافتهاند.

پیشرفت چشمگیر در درمان سرطان با بهرهگیری از تخممرغ گروهی از پژوهشگران کانادایی روشی تازه و خلاقانه را برای درمان بیماران جوان مبتلا به سرطان ابداع کردهاند که میتواند روند یافتن داروهای مناسب را به طرز قابل توجهی سرعت ببخشد. این گروه علمی با پرورش تومورهای سرطانی در تخممرغ و بررسی دقیق پروتئینهای آن، توانستهاند راهکاری نوین برای آزمایش داروهای بالقوه پیدا کنند.
پروژهای پیشگامانه در کانادا این تحقیقات که تحت نظارت محققان دانشگاه و مؤسسه تحقیقاتی بیمارستان کودکان بریتیش کلمبیا انجام شده، نخستین بار در کانادا دو روش مطالعه پروتئینی (پروتئومیکس) و ژنتیکی (ژنومیکس) را برای یافتن درمان مناسب بیماران سرطانی در کنار یکدیگر به کار گرفته است.
پروتئومیکس؛ مکملی حیاتی در درمان سرطان در حالی که ژنها تنها نقشهای برای ساخت پروتئینها ارائه میکنند، پروتئینها خود بهعنوان عناصر کلیدی عملکرد سلولی شناخته میشوند. از آنجا که اغلب داروهای ضد سرطان با تأثیرگذاری روی پروتئینها عمل میکنند، این فرضیه مطرح شد که بررسی مستقیم پروتئینهای تومور میتواند ضعفهای پنهان آن را آشکار کند، ضعفهایی که تنها با آزمایشهای ژنتیکی قابل شناسایی نیستند.
کشف یک نقطه ضعف اساسی در تومورهای مقاوم پس از آنکه تومور بیمار در برابر شیمیدرمانی استاندارد و داروهای پیشنهادی بر اساس آزمایشهای ژنتیکی مقاوم شد، محققان به بررسی پروتئینهای آن پرداختند. یافتهها نشان داد که متابولیسم تومور وابستگی شدیدی به آنزیمی به نام SHMT2 دارد. با تکیه بر این کشف، پژوهشگران تصمیم گرفتند داروی سرترالین، که معمولاً برای درمان افسردگی تجویز میشود، را بهعنوان یک مهارکننده این آنزیم آزمایش کنند تا از تأمین انرژی تومور جلوگیری شود.
رشد تومور در تخممرغ؛ روشی نوین برای تسریع درمان برای ارزیابی اثربخشی این رویکرد، تیم تحقیقاتی از تکنیکی استفاده کرد که شامل پیوند بخشی از تومور بیمار به تخممرغ بود. این تخممرغها بهعنوان میزبان عمل کرده و امکان بررسی رشد تومور در خارج از بدن بیمار را فراهم کردند. با این روش، پژوهشگران توانستند ظرف چند هفته اثرات داروهای انتخابشده را بهطور دقیق آزمایش کنند، فرآیندی که در روشهای سنتی ماهها به طول میانجامد.
نتایج اولیه دلگرمکننده، اما نیازمند تحقیقات بیشتر یافتههای این مطالعه نشان داد که سرترالین رشد تومور را کند کرده است، اما قادر به توقف کامل آن نبوده است. این مسئله نشان میدهد که احتمالاً نیاز به ترکیب این دارو با روشهای درمانی دیگر وجود دارد. با این حال، این پژوهش نوید آن را میدهد که میتوان در آینده با استفاده از این تکنیک، روند درمان بیماران مبتلا به سرطانهای نادر را سرعت بخشید و به درمانهای شخصیسازیشده دست یافت.
این تحقیق گام مهمی در مسیر یافتن راهکارهای جدید برای درمان سرطان محسوب میشود و میتواند در آینده به یک روش مؤثر برای تعیین سریعتر داروهای مناسب تبدیل شود.