آیا ویتامینهای صبحگاهی شما را فریب میدهند؟
بسیاری از ما عادت کردهایم مکملهای غذایی خود را به محض بیدار شدن مصرف کنیم، اما متخصصان هشدار میدهند که زمانبندی مصرف ویتامینها نقشی حیاتی در جذب آنها ایفا میکند.
تنها تکرار نام ویتامینها کافی نیست؛ زمانبندی مصرف مکملها، به ویژه برای افرادی که با کمبود وقت و استرس شغلی دست و پنجه نرم میکنند، عاملی تعیینکننده در بهرهوری بدن است. بر اساس یافتههای موجود، ویتامینهای محلول در آب مانند ویتامین C و تمامی اعضای گروه B که مستقیماً در فرآیندهای افزایش سطح انرژی نقش دارند، بهترین عملکرد خود را در ساعات اولیه روز نشان میدهند. بنابراین، مصرف این دسته از ترکیبات حیاتی در ساعات صبحگاهی، اقدامی کاملاً منطقی و کارآمد تلقی میشود.
در مقابل، ماهیت شیمیایی ویتامینهای محلول در چربی (مانند ویتامینهای A، D، E و K) حکم میکند که آنها برای جذب مؤثر نیاز به همراهی چربیهای غذایی داشته باشند. گزارشها حاکی از آن است که همراه ساختن این مکملها با وعده غذایی اصلی یا حتی یک لیوان شیر یا ماست، ضامن جذب بهینه آنها در سیستم گوارشی خواهد بود؛ امری که اغلب مورد غفلت قرار میگیرد.
همچنین، توجه به مواد معدنی نیز ضروری است؛ به عنوان مثال، «منیزیم» که به واسطه خواص آرامبخشی خود شناخته میشود، بهتر است در ساعات پایانی روز و نزدیک به زمان استراحت مصرف گردد تا تأثیر مطلوب خود را در آرامسازی بدن اعمال کند.
با این حال، نباید از یاد ببریم که سادگی و تداوم، در کنار بهینهسازی زمانبندی، اهمیت دارد. نتایج برخی مطالعات بیانگر این است مصرف مداوم ویتامینها در زمان مشخصی از روز به پایبندی و جذب بهتر کمک میکند. از سوی دیگر، تأکید میشود که در نهایت، «هر زمانی که برای مصرفکننده مناسب است، میتوان ویتامینها را مصرف کرد.» این جمله کلیدی نشان میدهد که اگرچه توصیههایی برای بهینهسازی وجود دارد، اما پایبندی فردی به برنامه مصرف، حتی اگر غیر ایدهآل باشد، از قطع مصرف بهتر است.