فریاد خاموش اعصاب: ۵ علامت حیاتی که افراد نباید نادیده بگیرند
در میانهٔ هیاهوی کاری و مسئولیتهای زندگی، زنگ خطر اختلالات سیستم عصبی اغلب در سکوت به صدا در میآید.
علائمی شامل کاهش تمرکز و حافظه، مورمور شدن اندامها، ضعف در کنترل حرکتی و افت کیفیت بینایی، میتواند زنگ خطری جدی برای وجود یک ناهنجاری در سیستم عصبی باشد که فوریت مراجعه به متخصص مغز و اعصاب را ایجاب میکند.
دکتر پاول فرولوف، متخصص برجسته مغز و اعصاب، تأکید میکند که تنها یک عصبشناس صلاحیت دارد تا ریشه این علائم را شناسایی و بیماریهای مرتبط با کارکردهای شناختی و شبکه عصبی را مورد مداوا قرار دهد. بنابراین، هرگونه تزلزل در به خاطر سپردن وقایع، دشواری در تشخیص چهرهها، هرگونه ناهنجاری در هماهنگی عضلات یا تغییرات حسی (مانند بیحسی یا افزایش حساسیت)، باید بلافاصله با ارجاع به پزشک متخصص پیگیری شود.
به گفته او، حوزه فعالیت متخصص مغز و اعصاب مستقیماً بر مسیرهای عصبی و ظرفیتهای ذهنی فرد حاکم است. در صورتی که فردی متوجه شود در محاسبات روزمره، بازیابی خاطرات یا شناسایی محیط اطراف دچار مشکل شده است، یا اگر در بازوها یا پاهایش اختلال حرکتی، کرختی یا حسی غیرعادی احساس کند، این خود دلیلی محکم برای دریافت مشاوره پزشکی تخصصی است. علاوه بر این، مشکلات در دریافت صدا، تصویر یا حتی فرایند بلع نیز در این طبقهبندی قرار میگیرند، زیرا کنترل آنها مستقیماً زیر نظر اعصاب جمجمهای (کرانیال) است.
دکتر فرولوف با لحنی قاطع و هشداری به پایان میرساند، تأکید دارد که تعلل در مواجهه با این نشانهها میتواند فاجعهبار باشد: «پیشگیری یا درمان بیماری در مراحل اولیه آن، قبل از مزمن شدن آن، آسانتر است. اگر بیمار تا آخرین لحظه صبر کند، زمانی که دیگر نمیتواند دست خود را بالا ببرد یا پایش به درستی کار نمیکند، عواقب آن میتواند شدید و برگشتناپذیر باشد. آنها ممکن است توانایی کار، راحتی و مهارتهایی را از دست بدهند که هرگز قابل بازیابی نیستند.
