آیا “ساعت کاری” ما، کلید پنهان محافظت در برابر آلزایمر است؟

بر اساس تازه‌ترین پژوهش‌های صورت گرفته توسط دانشمندان، زمان‌بندی فعالیت‌های روزانه به عنوان یک عامل تعیین‌کننده در حوزه پیشگیری از ابتلا به انواع زوال عقل و به‌ویژه آلزایمر مطرح شده است. این گزارش‌ها بر لزوم تمرکز بر «اوج فعالیت» افراد در ساعات اولیه روز تأکید دارند.

محققان آمریکایی با رصد دقیق الگوی فعالیت‌های روزانه نزدیک به ۲۰۰۰ فرد بزرگسال در بازه زمانی چند ساله، ارتباطات معناداری میان ریتم شبانه‌روزی (Circadian Rhythm) و خطر ابتلا به بیماری‌های شناختی کشف کردند. یافته‌های کلیدی این بررسی نشان می‌دهد افرادی که نقطه اوج عملکرد و بیشترین سطح فعالیت آن‌ها به جای ساعات صبحگاهی، به ساعات پایانی بعدازظهر موکول می‌شود، در معرض خطر قابل توجهی برای ابتلا به زوال عقل قرار می‌گیرند. به طور مشخص، اشخاصی که فعالیت‌های اصلی خود را پس از ساعت ۲:۱۵ بعدازظهر آغاز می‌کنند، ریسک بیشتری نسبت به گروهی دارند که فعالیت‌های اصلی‌شان پیش از ظهر خاتمه می‌یابد.

این مطالعه همچنین به صورت انتقادی به بررسی این موضوع پرداخت که افرادی با ریتم شبانه‌روزی ضعیف یا نامنظم، با خطر بالاتری از درگیری با آلزایمر مواجه هستند. منظور از ریتم شبانه‌روزی، ساعت بیولوژیکی داخلی بدن است که تنظیم‌کننده اصلی چرخه‌های استراحت و فعالیت فرد در طول ۲۴ ساعت شبانه‌روز می‌باشد.

جزئیات این پژوهش که در مجله پزشکی «نورولوژی» (Neurology) منتشر شده، حاصل یک دوره ۱۲ روزه ردیابی دقیق داوطلبان با استفاده از دستگاه‌های پوشیدنی پیشرفته بود. پس از آن، وضعیت سلامت عمومی این افراد برای چند سال مورد پایش قرار گرفت. نتایج نه تنها بر اهمیت «قدرت» ریتم شبانه‌روزی تأکید دارد، بلکه نشان می‌دهد «زمان‌بندی دقیق» اوج انرژی روزانه نیز در کاهش یا افزایش احتمال بروز بیماری آلزایمر نقش محوری ایفا می‌کند.

محققان در سخنانی که سویه خبری و تأکیدی داشت، تأکید کردند که یافته‌ها به معنای اثبات رابطه علی و معلولی مستقیم نیست؛ یعنی فعالیت در ساعات پایانی روز، علت قطعی زوال عقل نیست. با این حال، این نتایج قویاً بر اهمیت اتخاذ یک ریتم شبانه‌روزی منظم و همچنین اهمیت زمان‌بندی صحیح و بهینه فعالیت‌های روزانه برای پیشگیری از آلزایمر تأکید می‌کنند.

منبع: خبر آنلاین